به نام هستی بخش

45939.11524.jpg

برف زیبایی از آسمون می‌بارید... درست یادم نمیاد اما گمونم همه اومده بودن...

۱۳۶۸ بود انگار...

کمی که دیر کردم... همه مضطرب شدن...

دردهای مادر و بغض تو گلو مانده پدر از نگرانی که نکند مرا از دست بدهد یا مادر را و یا هر دو!

دعا کردن و من بالاخره جواز ورودم رو گرفتم...

<و چه قدر شيرين بود همه چيز وقتی ان‌همه شوق با برق نگاه معصوم و فهيم تو در هم می اميخت...>

همه لبخند می‌زدند و من نمی‌فهمیدم... حالا من لبخند می‌زنم و کسی نمی‌فهمد!

اون روزا خیلی زود گذشت و حالا به گمونم باید ۱۳۸۶ باشه...

تا به حال تو روز تولدم اینقدر غافلگیر نشده بودم که دیشب!

باز هم مثل اون سال همه جمع بودن... آسمون برفی نبود اما مه عجیبی بود...

۱۳۸۶ بود انگار... ۲۱بهمن...

فکر می‌کردم که همه یادشون باشه... اما نه اون‌قدر که طوبی عزیزم واسم کیک درست کنه و بقیه هم هدیه‌های خوشگل برام بگیرن...

تازه فهمیدم که اون همه اصرارهای من به مامان برای نرفتن به مهمونی چرا بی‌نتیجه بود!

طوبی جون از تو آشپزخونه گفت همه چشماتونو ببندین!

من اما سرم تو کتاب بود...

وقتی با کیک اومد تو دلم احساس کردم چقدر همه مهربونن و چقدر خوب...!

خیلی زحمت کشیده بودند... دستشون درد نکنه...

یکی از هدیه‌های خانواده عمه‌ی مهربونم (که خیلی خیلی دوستش دارم )یه دیوان حافظ بود...

مریم خوبم برام فال گرفت... قشنگ بود... دستش درد نکنه... حرف دلم بود...:

غم زمانه که هیچش گران نمی‌بینم               

                                                         دواش جز می چون ارغوان نمی‌بینم

بترک خدمت پیر مغان نخواهم رفت

                                                        چراکه مصلحت خود در آن نمی‌بینم

ز  آفتاب   قدح   ارتفاع  عیش  بگیر

                                                        چراکه طالع وقت  آن‌چنان  نمی‌بینم

نشان اهل‌خدا عاشقی‌ست باخود دار

                                                        که در مشایخ شهر این نشان نمی‌بینم

بدین دو دیده‌ حیران من هزار افسوس

                                                         که  با دو  آینه  رویش   عیان   نمی‌بینم

قد تو تا بشد  از  جویبار   دیده   من

                                                        به جای  سرو  جز  آب  روان  نمی‌بینم

در این خمار کسم جرعه‌ای نمی‌بخشد

                                                         ببین که اهل دلی در میان نمی‌بینم

نشان موی میانش که  دل درو بستم

                                                         ز من مپرس که خود در میان نمی‌بینم

من و سفینه حافظ که جز در این دریا

                                                        بضاعت   سخن  در فشان  نمی‌بینم

یه هدیه‌ی خیلی خوب دیگه هم جمله‌ای بود که آیه جون بهم گفت... تولدت مبارک حنا... امیدوارم تولد روحت هم باشه!... امیدوارم...

دیشب هم همه جمع بودن... برف نبود... اضطراب هم نه... ۱۳۸۶ بود انگار...

***

پیوست۱: از نرگس جون. عمه مهربونم. استاد(هاجر). فاطمه. آمنه جون. سارا و مریم خوبم. عمو وحید و آیه جون. مادرجون. اون یکی مامان جون. بهاره قشنگم. سحر و فرزانه خوبم. طوبی و مامان گلش. مامان و بابای عزیزم و مائده جون. محدثه و رومینای نازنینم ممنونم به خاطر هدیه‌های عالی‌شون... راضی به زحمت نبودم...!11.gif و هم‌چنین به خاطر تبریکاتون سپاس بسیار...

پیوست۲: کتاب سال ادبیات داستانی به قول همه حق مسلم دایی جان ما را...! همه می‌گفتند کتابش برنده است... آخه یعنی چی برنده نداریم امسال؟؟!... دولت نهم چقدر طولانی شد!

به قول دایی: فرهنگ افتاده دست سرهنگ!!!

/ 135 نظر / 18 بازدید
نمایش نظرات قبلی
دنیای اس ام اس

سلام. وبلاگ باهالی داری حنانه جان. به ما سری بزن خوشحال میشم[تایید]

سارا

سلام واقعا ممنونم از اومدنت.اول که صفحه ی وبلاگمو باز کردم داشتم شاخ در می آوردم!!!!5تا نظر توی یه روز!!!!آخه من هفته ای 10 تا نظر تاحالا بیشتر نداشتم!!!! راس می گی.این چیزا ارزش ناراحت شدنو نداره.منم که به غیر ازون اوایل الان تفریبا نسبت بهش بی تفاوتم. ولی قضیه اینه که مثلا الان من تصمیم گرفتم که المپیاد فیزیک بخونم.یه کتاب فیزیک هالیدی برای شروع از یه نفر گرفتم گذاشتم رو میزم.یه کتاب حساب دیفرانسیل و انتگرال توماس هم از کتابخونه ی مدرسمون گرفتم گذاشتم توی قفسه ی کتابام.هر دوتاشم فقط در حد ورق زدن خوندم!!!!!! خوب اینجاس که بچه دلش می خواد المپیاد شرکت کنه ولی حوصله ی درس خوندن نداره!!!!!!!! منم گویا خیلی حرفیدم!!!!! محتاجیم به دعا.... یا علی

پروین

کفش هایم کو چه کسی بود صدا زد سهراب ؟

الهه،سميه،بهاره

به اميد روزي كه همه ما قهرمان گم كرده مان را بيابيم.دل نوشته قشنگي بود... اللهم عجل لوليك الفرج

سارا

سلام یه نفر.....یعنی در واقع من!!!!دعوتت کرده که توی نوشتن سه تا پاراگراف بی فکر و بی سانسور شرکت کنی. اگه وقتشو داری بدو بنویس....

امین

خیلی عالی می نویسی( به نسبت سنت) موفق باشی!

پرنیان

سلام عزیزم[نیشخند] چقد زیبا مینویسی[تعجب] خیلی وبلاگ زیبایی داری[تایید] خوشحال میشم به من هم سری بزنی عسیسم[قلب]

محسن

سلام. وبلاگ بسیار زیبایی دارید. لطفا به من هم سر بزنید.(آموزش آهنگسازی با کامپیوتر) musiccomposer.persianblog.ir

http://www.reza2008.iranblog.com/

سلام من وبلاگتو دیدم اگه به ظاهر وبلاگن برسی وبلاگت قشنگ تر میشه به من یک سری بزن نظرتو بگو ناراحت نشو من نظرمو گفتم که تو رو راهنماای کنم قصد بدی نداشتم اگه ناراحت شدی ببخش.

http://www.reza2008.iranblog.com/

سلام من وبلاگتو دیدم اگه به ظاهر وبلاگن برسی وبلاگت قشنگ تر میشه به من یک سری بزن نظرتو بگو ناراحت نشو من نظرمو گفتم که تو رو راهنماای کنم قصد بدی نداشتم اگه ناراحت شدی ببخش. به امید دیدار